یه 254 بقره:یَأَیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُوا أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَکُم مِّن قَبْلِ أَن یَأْتی یَوْمٌ لا بَیْعٌ فِیهِ وَ لا خُلَّةٌ وَ لا شفَعَةٌوَ الْکَفِرُونَ هُمُ الظلِمُونَ:ای کسانی که ایمان آورده اید از آنچه به شما روزی کرده ایم انفاق کنید ، پیش از آنکه روزی بیاید که در آن نه خرید و فروشی است و نه دوستی و نه شفاعتی و کافرانند که ستمکارند.
در این آیه خداوند مومنان را به انفاق دعوت می کند از آنچه روزیشان شده است ؛ انسان زیادی مالش را می تواند انفاق نماید یعنی نیازش را بردارد و آنچه باقی می ماند برای نیازهای انسان های دیگر استفاده کند با انفاق ثروت انسان ها تعدیل می شود و تجملات و زیاده خواهی بی معنی خواهد شد. این دستور انسان را به سمت ساده زیستی میل می دهد و علاوه بر آن حس نوع دوستی و مهربانی مومنان در بین یکدیگر را افزایش میدهد همان رحماءُ بینهم! و چه زیبا می شود جامعه مومنان آن هنگام که همگان مهربانانه در کنار یکدیگر زندگی می کنند.
و این انفاق برای روزی است که دیگر نه خریدی است و نه فروشی ، تنها حساب است و حساب!
حساب از آنچه پیش فرستاده ایم و چه فرستاده باشیم! آیا از مردمانی باشیم که اندوخته ایم و جمع نموده ایم یا نه فقط به حد نیازمان در زندگی دنیا و مابقی را برای آخرتمان پیش فرستاده ایم!
و مسلما انانی که کفر می ورزند و خدای عز و جل را به یکتایی قبول ندارند و تنها دنیا قبله آنان است نمی توانند باور کنند که آچه را انفاق می نمایند پیش فرستاده اند برای دنیای دیگر و از بین نرفته است و اینانند که ظلم می کنند و ظالمانی کافرند.